علم و دانش

رعد و برق چطور شکل می‌گیره و چرا از خورشید داغ‌تره؟

یک جرقهٔ آذرخش از سطح خورشید داغ‌تره؛ از جدا شدن بار در ابر تا صدای رعد و ترفند تخمین فاصلهٔ طوفان.

هیات تحریریه ۱۳ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۹:۴۵ ۵۰۲۸ بازدید ۳ دقیقه مطالعه
رعد و برق چطور شکل می‌گیره و چرا از خورشید داغ‌تره؟

عکس: آرشیو زی‌لنز

رعدوبرق یکی از تماشایی‌ترین پدیده‌های طبیعته، ولی پشتِ این نمایشِ چندثانیه‌ای، فیزیکی هست که شاید باورت نشه: یه جرقهٔ آذرخش از سطحِ خودِ خورشید هم داغ‌تره. بیا ببینیم برق چطور شکل می‌گیره، چرا صدای رعد رو دیرتر می‌شنویم، و چند نکتهٔ ایمنیِ مهم.

همه‌چیز از جدا شدنِ بار الکتریکی شروع می‌شه

درونِ یه ابرِ رعدوبرق (کومولونیمبوس)، جریان‌های شدیدِ هوا ذراتِ یخ و قطره‌های آب رو به بالا و پایین پرتاب می‌کنن. این ذرات موقعِ برخورد به هم، بارِ الکتریکی رد و بدل می‌کنن؛ به‌مرور، بارِ مثبت در بالای ابر و بارِ منفی در پایینِ ابر جمع می‌شه. عملاً ابر تبدیل می‌شه به یه باتریِ غول‌پیکرِ آسمانی با اختلافِ بارِ عظیم بینِ بالا و پایینش (و بینِ ابر و زمین).

جرقه: وقتی هوا دیگه نمی‌تونه مقاومت کنه

هوا یه عایقه؛ یعنی در حالتِ عادی نمی‌ذاره بار از یه جا به جای دیگه بپره. ولی وقتی اختلافِ بار آن‌قدر زیاد شه که از مقاومتِ هوا بیشتر بشه، هوا «می‌شکنه» و یه مسیرِ ناگهانیِ هدایت‌کننده باز می‌شه؛ بار با یه جرقهٔ عظیم تخلیه می‌شه. این همون آذرخشه. اختلافِ ولتاژِ درگیر در یه صاعقه می‌تونه به صدها میلیون ولت برسه.

داغ‌تر از سطحِ خورشید

اینجا شگفت‌انگیزترین بخشه: وقتی این جریانِ عظیم از مسیرِ باریکِ هوا عبور می‌کنه، هوا رو در یه لحظه به‌شدت داغ می‌کنه — دما می‌تونه به حدودِ ۳۰٬۰۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد برسه. برای مقایسه، سطحِ خورشید حدودِ ۵٬۵۰۰ درجه‌ست؛ یعنی یه جرقهٔ آذرخش، چند برابرِ سطحِ خورشید داغه. همین گرمای ناگهانی، هوای اطرافِ مسیر رو به رنگِ روشن می‌رسونه و درخششِ برق رو می‌سازه.

پس رعد چیه؟ صدای انفجارِ هوا

رعد و برق دو بخشِ یه پدیدهٔ واحدن. وقتی هوای مسیرِ صاعقه ناگهان به ۳۰٬۰۰۰ درجه می‌رسه، با سرعتِ انفجاری منبسط می‌شه و بعد سریع سرد و منقبض می‌شه. این انبساط و انقباضِ ناگهانی یه موجِ صوتیِ شدید می‌سازه که همون صدای رعده. پس رعد در واقع صدای «ترکیدنِ» هواییه که برق داغش کرده.

چرا اول برق رو می‌بینیم، بعد رعد رو می‌شنویم؟

این یه نکتهٔ کلیدیه: برق و رعد هم‌زمان اتفاق می‌افتن، ولی نور با سرعتی حدودِ ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه به چشمت می‌رسه، در حالی که صدا فقط حدودِ ۳۴۰ متر بر ثانیه حرکت می‌کنه. برای همین برق رو تقریباً آنی می‌بینی، ولی صداش با تأخیر می‌رسه. یه ترفندِ کاربردی: فاصلهٔ زمانیِ بینِ دیدنِ برق و شنیدنِ رعد رو بشمار؛ تقریباً به ازای هر ۳ ثانیه تأخیر، صاعقه حدودِ ۱ کیلومتر ازت فاصله داره. اگه این فاصله کم می‌شه، یعنی طوفان داره نزدیک‌تر می‌شه.

چند نکتهٔ ایمنیِ مهم

  • موقعِ رعدوبرق، داخلِ ساختمان یا خودروی سقف‌بسته امن‌ترین جاست (بدنهٔ فلزیِ خودرو بار رو دورِ سرنشین هدایت می‌کنه).
  • از زیرِ درختِ تنها، دکل و سطوحِ مرتفعِ باز فاصله بگیر؛ صاعقه دنبالِ کوتاه‌ترین مسیر به بلندترین نقطه‌ست.
  • از آب و سطوحِ فلزیِ باز دور بمون.

جمع‌بندی

رعدوبرق نتیجهٔ جدا شدنِ بار در ابره: وقتی اختلافِ بار از مقاومتِ هوا بیشتر شه، با یه جرقهٔ صدها میلیون‌ولتی تخلیه می‌شه و هوا رو به دمایی چند برابرِ سطحِ خورشید می‌رسونه؛ انبساطِ ناگهانیِ همین هوا، صدای رعد رو می‌سازه. و چون نور خیلی سریع‌تر از صداست، اول برق رو می‌بینیم و بعد رعد رو می‌شنویم. حالا با شمردنِ همون چند ثانیه، می‌تونی فاصلهٔ طوفان رو تخمین بزنی.

مطالب مرتبط

ه

هیات تحریریه

نویسنده سرویس علم و دانش مجله زی‌لنز

دیدگاه شما

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط
مشاهده همه